همینک بشویم به خون چنگ را

نماز باران می خوانند.
از اسمان ناپالم می ریزد .
گه و گوهر یکیست اینجا .
و گاهی گوسفندان گه می خورند و گوهر می ریـنـند .
قهرمانان دست به عصا ، چین به پیشانی از درد بواسیر و فتخ .
و سیاه پوش سیاه موی سپید رو در سکوت نظاره می کند
و سپید پوشِ سپید ریشِ سپید مو ژتون می فروشد
یک شب طولانی با افکار شما و اعتقادات شما و کودکی او و آرامش تو .
یک شب طولانی و صبحش از فرج معصومیت چرک و خون بیرون می زند .
رستگاری از آن گوسفندان است.
و سرب داغ سهم دیگران است .

Eye for an eye? We kill for an eye

به چه می اندیشیدی وقتی گیسوانت لای چرخ موتور تافته می شدند؟

Withdrawal

[Empty Office - The Only Light Comes From The Computer Screen ]


- : I'm thinking about death . Again . And money .
And how I have nothing to hate like before and that's probably why I don't feel alive anymore .

P :All these years you sat there in the corner ....
You sat there YOU PASSIVE F U C K and you waited .
Hopefully Someday , Someone does Something to change this whole thing .
You lie to yourself ... I understand . it's a survival thing . Can't blame ya for being weak ...

- : I'm not gonna argue with you about strength . Open your f u c k ing eyes .

P : Are you comparing yourself to these INSECTS and feeling superior ? If I could feel anything I'd feel sad for you and sorry for me ...

- : I can't take your blabbing in my ear all over again . I need to go back to drinking .

P : You Used to somebody ... What happened ? They cut your balls off ?

- : I was nobody .
I am nobody .
I didn't even try ...
Now shut the f u c k up ... I need to finish this tonight .

بر شماست

از حکیم ملول پفـ.یوس بزرگ نقل شده که :

"اگر دیدید کسی دارد جمله‌اش را به این صورت شروع می کند :
توی همین اروپا و آمریکا هم ....
توی کشورهای غربی هم ...
تو خارج هم ....
تو ( اسم کشور توسعه یافته ) هم ....
خود این آمریکاییا / اروپاییا / ژاپنیا / ( شهروندان یک کشور توسعه یافته ) هم ...


با تمام قوا برینید بین دو ابرویش . "

فیلم به مثابه دوادرمان

آن چه در زیر می آید فهرست ناقصیست از فیلم هایی که بار ها دیده شدند ( حداقل ده بار) و باز هم بارها دیده خواهند شد و استفاده‌ایست فرصت طلبانه از یادآوری‌ ایشان . باشد که فولان و بهمان



مثل آن نیامده و نخواهد آمد . تنها فیلمی که دیدم از کتابی که بر اساسش نوشته شده بهتر دراومده .
آهنگ پایانی فیلم :

The Pixies - Where is My Mind

یه مدتی خیره شدم به مانیتور که یه چیزی اینجا بنویسم . بعد دیدم کار بی‌هوده‌ایه.

آهنگ مشهور شروع فیلم :

Dick Dale & The Del Tones - Misirlou

جامعه شناسید ؟ ضد اجتماعی هستید ؟ از زمان اتفاق افتادن کشتار کلمباین به طرز بیمار گونه‌ای اخبار مشابه را دنبال می کردید؟ علاقمندید به واکاوی علل خشونت کور ؟ طرفدار فیلم های مستند نمایید ؟ هیچ کدام ؟
این فیلم پاسخگوی تمام نیاز های شماست و فراتر از آن



اگر این فیلم رو رو به این صورت می ساختند که فقط هیث لجر دیالوگ هاش رو به دوربین می گفت هم باز من راضی بودم .



یه ضرب المثل قدیمی در یه جایی باید گفته باشه که هر وقت فرصت کردید سه قسمت اول اره رو ببینید . گاهی در ساختار تله ها تامل کنید . پاشون زحمت کشیده شده.
آهنگ تم سومین قسمت :

Charlie Clouser - Sh*thole Theme

از هر روزنه‌ای نگاه کنید خوبه . چه ذکر مصیبت سایکولوژیک ، چه تلاش تقریبا موفق ساموئل جکسون برای بلوز خوندن و نواختن و چه جذابیت های بصری کریستینا ریچی . حتی آخر فیلم ممکنه به این نتیجه برسید که پیام ایدئولوژیکی که فیلم یواشکی سعی کرد به خورتون بده زیاد هم آزارنده نبود .
از عجایب این فیلم اینه که متوجه میشید جاستین تیمبرلیک می تونه گاهی در زندگیش کار مفید هم بکنه .
آهنگ بلوز با اجرای ساموئل جکسون :

Samuel L. Jackson - Black Snake Moan

ارجاع میدم به صحنه‌ی آخر فیلم و آهنگ خارق العاده‌ش :

Michael Andrews & Gary Jules - Mad World

توی فیلم خیلی دقت به خرج داده شده که زمان مصرف هر مخدر عکس العمل بدن با جزییات ثبت بشه . پیش اومده اهل فن با دیدن این فیلم به شهود برسن و نعره بزنن از فرط همذات پنداری.
آهنگ فیلم هم باید خاطر نشان بشه که هم اهل این فن و هم اهل اون فن متوجهند که چقدر خوبه

Clint Mansell - Lux Aterna

این رو بیشتر از قسمت اول ( سکوت بره ها ) پسندیدم . کاش جودی فاستر پیشنهاد نقش کلاریس رو رد نمی کرد.

توهم رقت انگیز

Would you look away Ma’am?

Would you leave him alone?

Lest you be the reminder of a bed of bloody thorns

In a dead December night

A man awaits his demise

He melts as he could see , her eyes beneath your eyes

This pathetic pile of ashes

This shadow of a man

Has The Devil beneath his skin but has a bottle in his hand

A man so fragile

Who gets tortured by a painting

A loss so lethal

That makes him shriek when it’s raining

The poor man caught in nightmares , barely makes a whisper :

If only someone was kind enough to do some charity

And wasted a little bullet to put him out of his misery

--------------------------------------

می شود نگاه نکنید خانم ؟

می شود راحتش بگذارید؟

و یادآور تختی با میخ های خونین نباشید

شبی بی روح در دسامبر

مردی منتظر مرگ است

چشمان او را در پس چشمان تو می بیند و تحلیل می رود

این توده‌ی رقت بار از خاکستر

این سایه‌ی باقی مانده

از مردی که شیطان در جلدش و بطری در دستش است

آنقدر نحیف که که دیدن یک تصویر آزارش می دهد

مصیبتی چنان مرگبار که وقت باران به ضجه وادارش می کند

مرد بیچاره گرفتار کابوس ، به سختی زمزمه می کند

کاش کسی آنقدر رئوف بود

که گلوله‌ای به رسم صدقه خرج او می کرد.

--------------------------------------------

بخشی از پروژه‌ی حوا

وبلاگ گروهی مونان

Empty rooms - where we learn to live without love

جزو معدود چیزایی که هنوز می تونه کنجکاوی منُ تحریک کنه اتاق خواب آدمهاست .

البته به جز اتاق خواب زوجها :

" اتاق خواب یک زوج جوان / میانسال / کهنسال تصویر تراژیک تکررات تـخـمـی زندگی آدمیزادگانی‌ست که استقلال خود را درون مستراح انداخته ، بر آن قضای حاجت کرده اند و محزون به تماشای حرکت مارپیچیِ نزولیش به سمت عدم ایستاده‌اند . "

پـ.فـیوس حکیم - خطابه‌ی فولان

به واقع تا یک سن مشخصی من هیچ اطلاعی از این که اتاق یک نفر ادم عادی چه شکلی می تونه باشه نداشتم .

بعدها به طور تصادفی موفق به دیدن اتاق یکی دو نفر شدم و به سرعت ذهن شروع کرد به تحلیل و بافندگی که صاحب این اتاق چطور آدمی می تونه باشه وقتی میاد اینجا و احتمالا احساس امنیت می کنه و ماسکش رو برمیداره .

و این که به چی فکر می کنه و چیکار می کنه وقتی اینجاست .

از اون دوران تا الان این عادتُ حفظ کردم و اتاق های آدمهای مختلفی رو دیدم و گاهی سعی کردم در ذهن خودم ( و اخیرا بعد از معلول شدن حافظه‌ی بلند مدت به حالت مکتوب و مصور ) ثبت کنم .

شاید برای اطمینان از این که آدم های عادی واقعا وجود دارند و واقعا زندگی می کنند مستقل از ورودی ها و خروجی های ذهن من .