آن چه در زیر می آید فهرست ناقصیست از فیلم هایی که بار ها دیده شدند ( حداقل ده بار) و باز هم بارها دیده خواهند شد و استفاده‌ایست فرصت طلبانه از یادآوری ایشان . باشد که فولان و بهمان
مثل آن نیامده و نخواهد آمد . تنها فیلمی که دیدم از کتابی که بر اساسش نوشته شده بهتر دراومده .
آهنگ پایانی فیلم :
یه مدتی خیره شدم به مانیتور که یه چیزی اینجا بنویسم . بعد دیدم کار بی‌هوده‌ایه.
آهنگ مشهور شروع فیلم :
جامعه شناسید ؟ ضد اجتماعی هستید ؟ از زمان اتفاق افتادن کشتار کلمباین به طرز بیمار گونه‌ای اخبار مشابه را دنبال می کردید؟ علاقمندید به واکاوی علل خشونت کور ؟ طرفدار فیلم های مستند نمایید ؟ هیچ کدام ؟
این فیلم پاسخگوی تمام نیاز های شماست و فراتر از آن
اگر این فیلم رو رو به این صورت می ساختند که فقط هیث لجر دیالوگ هاش رو به دوربین می گفت هم باز من راضی بودم .
یه ضرب المثل قدیمی در یه جایی باید گفته باشه که هر وقت فرصت کردید سه قسمت اول اره رو ببینید . گاهی در ساختار تله ها تامل کنید . پاشون زحمت کشیده شده.
آهنگ تم سومین قسمت :
از هر روزنه‌ای نگاه کنید خوبه . چه ذکر مصیبت سایکولوژیک ، چه تلاش تقریبا موفق ساموئل جکسون برای بلوز خوندن و نواختن و چه جذابیت های بصری کریستینا ریچی . حتی آخر فیلم ممکنه به این نتیجه برسید که پیام ایدئولوژیکی که فیلم یواشکی سعی کرد به خورتون بده زیاد هم آزارنده نبود .
از عجایب این فیلم اینه که متوجه میشید جاستین تیمبرلیک می تونه گاهی در زندگیش کار مفید هم بکنه .
آهنگ بلوز با اجرای ساموئل جکسون :
ارجاع میدم به صحنه‌ی آخر فیلم و آهنگ خارق العاده‌ش :
توی فیلم خیلی دقت به خرج داده شده که زمان مصرف هر مخدر عکس العمل بدن با جزییات ثبت بشه . پیش اومده اهل فن با دیدن این فیلم به شهود برسن و نعره بزنن از فرط همذات پنداری.
آهنگ فیلم هم باید خاطر نشان بشه که هم اهل این فن و هم اهل اون فن متوجهند که چقدر خوبه
این رو بیشتر از قسمت اول ( سکوت بره ها ) پسندیدم . کاش جودی فاستر پیشنهاد نقش کلاریس رو رد نمی کرد.
|